facebook_pixel
Persoonlijk Leiderschap

Je staat op de verkeerde ruilhandel, en je betaalt met je persoonlijkheid

Het leven is een ruilhandel.

Alles kan.
Alles heeft een prijs.

Pas als je dat omarmt kun je slim gaan ruilen.

Dit artikel gaat over twee steeds populairdere vormen van ruilhandel.
Vormen van ruilhandel waarbij jij alleen maar kunt verliezen.

Onderzoek voor jezelf of jij ook deelneemt aan deze ruilhandel.

Aan het einde biedt ik je een alternatief aan.

Een ruilhandel waarbij jij altijd wint.
Maar ook die ruilhandel heeft een prijs…

1. Van echte conversatie naar snelle connectie

Ben jij eenzaam?
(mega wetenschappelijk testje van 6 vragen als je het antwoord op die vraag niet kent)

[tqb_quiz id=’14934′]
Onze sociale eenzaamheid (grootte van ons sociale netwerk) is afgenomen.
Onze emotionele eenzaamheid (de kwaliteit van onze relaties) blijft toenemen.

De stijging in het aantal connecties dat we maken dankzij de digitale platformen, heeft een negatieve invloed op de kwaliteit van onze relaties.

Op zich hartstikke logisch: hoe groter de boterham waar je dezelfde hoeveelheid jam over uitsmeert, des te dunner het laagje jam wordt.

Niemand houdt van een droge boterham met een heel dun laagje jam.

Er zit maar zo veel tijd in een dag.
Er zit een grens aan de hoeveel aandacht die jij kan geven aan de mensen in je omgeving. (en aandacht is nog zeldzamer dan goud)

Onze netwerken worden groter. Onze aandacht neemt af.
Van buiten ziet het er steeds beter uit. Van de binnen voelt het steeds leger.

We hebben de conversatie ingeruild voor de connectie.

De 3 universele angsten van de mens

  1. Ik ben alleen.
  2. Ik ben niet goed genoeg.
  3. Wat ik denk en doe, doet er niet toe.

De meeste van ons hebben ergens in ons leven gevochten met die gedachten.
Velen vechten op dit moment met dit soort gedachten. Het is een rem op alles wat ze willen en doen.

De dood van de conversatie

En toen kwamen Email, Facebook, LinkedIn, Instagram en WhatsApp.

We kunnen meer connecties aangaan dan ooit.

Makkelijker communiceren.

Meer delen.

Dat was de bedoeling in ieder geval.

In werkelijkheid heeft de geboorte van de connectie de dood van de conversatie ingeleid.

We zijn tevreden met een vriendschapsverzoek en een berichtje vol afkortingen.

Duizenden vrienden op Facebook.
Honderden connecties op Linkedin.

Likes onder onze posts.
Comments onder onze foto’s.

Ik ben niet alleen!
Ik ben goed genoeg!
Mensen vinden mij interessant!

De prijs is echter groot.

  • Die wekelijkse kop koffie samen is vervangen door een WhatsApp groep.
  • Dat verjaardagsfeestje thuis is vervangen door de twee woorden “van harte!” op je Facebook profiel.
  • Die urenlange telefoongesprekken zijn vervangen door korte voice- en tekstberichten.
  • En dat rustige gesprek met die collega over dat nieuwe idee is vervangen door: “zet maar even op de mail”.

We zijn vooral bezig met zenden. En áls we al luisteren, dan doen we dat niet omdat we nieuwsgierig zijn naar de wereld van de ander.

We luisteren zodat we weer kunnen reageren.

Ruilhandel: De dialoog is ingeruild voor twee monologen.

Echte gesprekken met m’n papa

De geboorte van de persona

Maar dat is niet het grootste probleem..

In een gesprek kun je best af en toe een korte stilte laten vallen.
Maar op een gegeven ogenblik zal je wat moeten zeggen.

Online kan je uren nadenken over dat ene zinnetje.

Over die venijnige reactie onder die post van die ander.
Over dat wijze inzicht dat je wil delen met de rest.

En dan, als je op ‘plaatsen’ hebt geklikt, heb je twee hele grote escapes:

  1. De ‘bewerk bericht’ knop.
  2. De ‘verwijder bericht’ knop.

Is het effect van je opmerking niet wat je hoopte? Bewerk de boel!

Krijgt je opmerking of foto minder aandacht dat je had gehoopt? Verwijder hem! Zo ziet niemand dat je er niet toe doet. Dat je niet interessant bent.

We denken goed na op welke momenten we een foto maken die we kunnen delen. Vervolgens bewerken we die foto met filters en denken we na over de opmerking en hashtags die we er bij plaatsen.

We selecteren en bewerken kleine gedeelten van ons leven en creëren zo ons profiel.

Onze persona.

Waardoor we nooit meer alleen zijn.
Altijd merken dat we er toe doen.
Altijd zien dat we interessant zijn.

We horen erbij.
We zijn een Ik-Ooker geworden.

De prijs? Onze persoonlijkheid.

We besteden meer tijd en energie in het creëren van onze persona, dan het groeien als persoon.

2. Van persoon naar persona

Het vervelende is dat dit virus zich offline net zo hard verspreid als online.

We denken na over hoe we het beste kunnen overkomen.
We filteren onze emoties en gedachten.

We zijn druk met het beeld dat de buitenwereld van ons heeft.

We kijken veel naar buiten.
En steeds minder naar binnen.

We passen aan.

Net zolang tot we onszelf niet meer begrijpen.

Als je jezelf niet begrijpt, straal je weinig uit.
Als je weinig uitstraalt, trek je weinig aan.

Het alternatief

De oplossing?

Hard werken aan jezelf.

Je moet wel.

Want er is geen filter voor doorzettingsvermogen.

Er is geen filter voor integriteit.
Er is geen filter voor voldoening.
Er is geen filter voor top-prestaties.

En er is geen filter voor zelfvertrouwen.

Maar elke keer dat je integer handelt terwijl je eigenlijk voor de makkelijke uitweg wilde gaan, groeit je integriteit.

Elke keer dat je zoekt naar dankbaarheid als je eigenlijk wilde klagen, groeit je dankbaarheid.

Elke keer dat je het gedrag oefent van de persoon die je wil zijn, groeit je zelfvertrouwen.

Schijt aan je persona.
Werk aan je persoon.

Karakter is iets dat je moet trainen.

Kies wie je wil zijn.
En werk daar vervolgens hard aan.

Terwijl de Ik-Ookers bezig zijn met hun profielen en pitches te optimaliseren, werk jij hard in de gym, blijf je leren, blijf je shit-streepjes verzamelen, blijf je groeien.

De prijs?

Je hebt minder tijd om aan je persona te werken…

Laat een reactie achter

6 Reacties